INFINITO
PRESENTE
esanimare
PASSATO
avere esanimatoINDICATIVO
PRESENTE
io
esanimo
tu
esanimi
lui
esanima
noi
esanimiamo
voi
esanimate
loro
esanimano
IMPERFETTO
io
esanimavo
tu
esanimavi
lui
esanimava
noi
esanimavamo
voi
esanimavate
loro
esanimavano
FUTURO
io
esanimerò
tu
esanimerai
lui
esanimerà
noi
esanimeremo
voi
esanimerete
loro
esanimeranno
PASSATO REMOTO
io
esanimai
tu
esanimasti
lui
esanimò
noi
esanimammo
voi
esanimaste
loro
esanimarono
PASSATO PROSSIMO
io
ho esanimato
tu
hai esanimato
lui
ha esanimato
noi
abbiamo esanimato
voi
avete esanimato
loro
hanno esanimato
FUTURO ANTERIORE
io
avrò esanimato
tu
avrai esanimato
lui
avrà esanimato
noi
avremo esanimato
voi
avrete esanimato
loro
avranno esanimato
TRAPASSATO PROSSIMO
io
avevo esanimato
tu
avevi esanimato
lui
aveva esanimato
noi
avevamo esanimato
voi
avevate esanimato
loro
avevano esanimato
TRAPASSATO REMOTO
io
ebbi esanimato
tu
avesti esanimato
lui
ebbe esanimato
noi
avemmo esanimato
voi
aveste esanimato
loro
ebbero esanimato
CONGIUNTIVO
PRESENTE
io
esanimi
tu
esanimi
lui
esanimi
noi
esanimiamo
voi
esanimiate
loro
esanimino
IMPERFETTO
io
esanimassi
tu
esanimassi
lui
esanimasse
noi
esanimassimo
voi
esanimaste
loro
esanimassero
CONGIUNTIVO PASSATO
io
abbia esanimato
tu
abbia esanimato
lui
abbia esanimato
noi
abbiamo esanimato
voi
abbiate esanimato
loro
abbiano esanimato
CONGIUNTIVO TRAPASSATO
io
avessi esanimato
tu
avessi esanimato
lui
avesse esanimato
noi
avessimo esanimato
voi
aveste esanimato
loro
avessero esanimato
CONDIZIONALE
PRESENTE
io
esanimerei
tu
esanimeresti
lui
esanimerebbe
noi
esanimeremmo
voi
esanimereste
loro
esanimerebbero
PASSATO
io
avrei esanimato
tu
avresti esanimato
lui
avrebbe esanimato
noi
avremmo esanimato
voi
avreste esanimato
loro
avrebbero esanimato
IMPERATIVO
PRESENTE
- - -
esanima
(tu)
esanimi
(lui)
esanimiamo
(noi)
esanimate
(voi)
esanimino
(loro)
GERUNDIO
PRESENTE
esanimando
PASSATO
avendo esanimato
PARTICIPIO
PRESENTE
esanimante
PASSATO
esanimato
décourager