INFINITO
PRESENTE
languire
PASSATO
essere languitoINDICATIVO
PRESENTE
io
languo
tu
langui
lui
langue
noi
languiamo
voi
languite
loro
languono
IMPERFETTO
io
languivo
tu
languivi
lui
languiva
noi
languivamo
voi
languivate
loro
languivano
FUTURO
io
languirò
tu
languirai
lui
languirà
noi
languiremo
voi
languirete
loro
languiranno
PASSATO REMOTO
io
languii
tu
languisti
lui
languì
noi
languimmo
voi
languiste
loro
languirono
PASSATO PROSSIMO
io
sono languito
tu
sei languito
lui
è languito
noi
siamo languiti
voi
siete languiti
loro
sono languiti
FUTURO ANTERIORE
io
sarò languito
tu
sarai languito
lui
sarà languito
noi
saremo languiti
voi
sarete languiti
loro
saranno languiti
TRAPASSATO PROSSIMO
io
ero languito
tu
eri languito
lui
era languito
noi
eravamo languiti
voi
eravate languiti
loro
erano languiti
TRAPASSATO REMOTO
io
fui languito
tu
fosti languito
lui
fu languito
noi
fummo languiti
voi
foste languiti
loro
furono languiti
CONGIUNTIVO
PRESENTE
io
langua
tu
langua
lui
langua
noi
languiamo
voi
languiate
loro
languano
IMPERFETTO
io
languissi
tu
languissi
lui
languisse
noi
languissimo
voi
languiste
loro
languissero
CONGIUNTIVO PASSATO
io
sia languito
tu
sia languito
lui
sia languito
noi
siamo languiti
voi
siate languiti
loro
siano languiti
CONGIUNTIVO TRAPASSATO
io
fossi languito
tu
fossi languito
lui
fosse languito
noi
fossimo languiti
voi
foste languiti
loro
fossero languiti
CONDIZIONALE
PRESENTE
io
languirei
tu
languiresti
lui
languirebbe
noi
languiremmo
voi
languireste
loro
languirebbero
PASSATO
io
sarei languito
tu
saresti languito
lui
sarebbe languito
noi
saremmo languiti
voi
sareste languiti
loro
sarebbero languiti
IMPERATIVO
PRESENTE
- - -
langui
(tu)
langua
(lui)
languiamo
(noi)
languite
(voi)
languano
(loro)
GERUNDIO
PRESENTE
languendo
PASSATO
essendo languito
(singolare) essendo languiti
(plurale)
PARTICIPIO
PRESENTE
languente
PASSATO
languito
pâtir, languir