Conjugaison du verbe italien :

imporrire


traduction du verbe  [bois] pourrir


INFINITO
PRESENTE
imporrire
PASSATO
essere imporrito
INDICATIVO
PRESENTE
io
imporrisco

tu
imporrisci

lui
imporrisce

noi
imporriamo

voi
imporrite

loro
imporriscono

IMPERFETTO
io
imporrivo

tu
imporrivi

lui
imporriva

noi
imporrivamo

voi
imporrivate

loro
imporrivano

FUTURO
io
imporrirò

tu
imporrirai

lui
imporrirà

noi
imporriremo

voi
imporrirete

loro
imporriranno

PASSATO REMOTO
io
imporrii

tu
imporristi

lui
imporrì

noi
imporrimmo

voi
imporriste

loro
imporrirono

PASSATO PROSSIMO
io
sono imporrito

tu
sei imporrito

lui
è imporrito

noi
siamo imporriti

voi
siete imporriti

loro
sono imporriti

FUTURO ANTERIORE
io
sarò imporrito

tu
sarai imporrito

lui
sarà imporrito

noi
saremo imporriti

voi
sarete imporriti

loro
saranno imporriti

TRAPASSATO PROSSIMO
io
ero imporrito

tu
eri imporrito

lui
era imporrito

noi
eravamo imporriti

voi
eravate imporriti

loro
erano imporriti

TRAPASSATO REMOTO
io
fui imporrito

tu
fosti imporrito

lui
fu imporrito

noi
fummo imporriti

voi
foste imporriti

loro
furono imporriti

CONGIUNTIVO
PRESENTE
io
imporrisca

tu
imporrisca

lui
imporrisca

noi
imporriamo

voi
imporriate

loro
imporriscano

IMPERFETTO
io
imporrissi

tu
imporrissi

lui
imporrisse

noi
imporrissimo

voi
imporriste

loro
imporrissero

CONGIUNTIVO PASSATO
io
sia imporrito

tu
sia imporrito

lui
sia imporrito

noi
siamo imporriti

voi
siate imporriti

loro
siano imporriti

CONGIUNTIVO TRAPASSATO
io
fossi imporrito

tu
fossi imporrito

lui
fosse imporrito

noi
fossimo imporriti

voi
foste imporriti

loro
fossero imporriti

CONDIZIONALE
PRESENTE
io
imporrirei

tu
imporriresti

lui
imporrirebbe

noi
imporriremmo

voi
imporrireste

loro
imporrirebbero

PASSATO
io
sarei imporrito

tu
saresti imporrito

lui
sarebbe imporrito

noi
saremmo imporriti

voi
sareste imporriti

loro
sarebbero imporriti

IMPERATIVO
PRESENTE
- - -
imporrisci
(tu)

imporrisca
(lui)

imporriamo
(noi)

imporrite
(voi)

imporriscano
(loro)

GERUNDIO
PRESENTE
imporrendo

PASSATO
essendo imporrito
(singolare)
essendo imporriti
(plurale)
PARTICIPIO
PRESENTE
imporrente

PASSATO
imporrito