INFINITO
PRESENTE
imporrire
PASSATO
essere imporritoINDICATIVO
PRESENTE
io
imporrisco
tu
imporrisci
lui
imporrisce
noi
imporriamo
voi
imporrite
loro
imporriscono
IMPERFETTO
io
imporrivo
tu
imporrivi
lui
imporriva
noi
imporrivamo
voi
imporrivate
loro
imporrivano
FUTURO
io
imporrirò
tu
imporrirai
lui
imporrirà
noi
imporriremo
voi
imporrirete
loro
imporriranno
PASSATO REMOTO
io
imporrii
tu
imporristi
lui
imporrì
noi
imporrimmo
voi
imporriste
loro
imporrirono
PASSATO PROSSIMO
io
sono imporrito
tu
sei imporrito
lui
è imporrito
noi
siamo imporriti
voi
siete imporriti
loro
sono imporriti
FUTURO ANTERIORE
io
sarò imporrito
tu
sarai imporrito
lui
sarà imporrito
noi
saremo imporriti
voi
sarete imporriti
loro
saranno imporriti
TRAPASSATO PROSSIMO
io
ero imporrito
tu
eri imporrito
lui
era imporrito
noi
eravamo imporriti
voi
eravate imporriti
loro
erano imporriti
TRAPASSATO REMOTO
io
fui imporrito
tu
fosti imporrito
lui
fu imporrito
noi
fummo imporriti
voi
foste imporriti
loro
furono imporriti
CONGIUNTIVO
PRESENTE
io
imporrisca
tu
imporrisca
lui
imporrisca
noi
imporriamo
voi
imporriate
loro
imporriscano
IMPERFETTO
io
imporrissi
tu
imporrissi
lui
imporrisse
noi
imporrissimo
voi
imporriste
loro
imporrissero
CONGIUNTIVO PASSATO
io
sia imporrito
tu
sia imporrito
lui
sia imporrito
noi
siamo imporriti
voi
siate imporriti
loro
siano imporriti
CONGIUNTIVO TRAPASSATO
io
fossi imporrito
tu
fossi imporrito
lui
fosse imporrito
noi
fossimo imporriti
voi
foste imporriti
loro
fossero imporriti
CONDIZIONALE
PRESENTE
io
imporrirei
tu
imporriresti
lui
imporrirebbe
noi
imporriremmo
voi
imporrireste
loro
imporrirebbero
PASSATO
io
sarei imporrito
tu
saresti imporrito
lui
sarebbe imporrito
noi
saremmo imporriti
voi
sareste imporriti
loro
sarebbero imporriti
IMPERATIVO
PRESENTE
- - -
imporrisci
(tu)
imporrisca
(lui)
imporriamo
(noi)
imporrite
(voi)
imporriscano
(loro)
GERUNDIO
PRESENTE
imporrendo
PASSATO
essendo imporrito
(singolare) essendo imporriti
(plurale)
PARTICIPIO
PRESENTE
imporrente
PASSATO
imporrito
[bois] pourrir